De Augurschool – Thur Breukers

Een toekomst waarin kinderen met speciale gaven op een aparte school komen…. In De Augurschool volgt de lezer Peter Taylor, een veertienjarige jongen die zulke speciale gaven heeft. Een verhaal over goed en kwaad, parallelle werelden en vriendschap.

Het Verhaal
Peter Taylor is een veertienjarige jongen die speciale gaven heeft. Zijn droom is dan ook om die gaven te mogen gebruiken om anderen te beschermen of gelukkig te maken. Dit kan je leren op de augurschool.

Wanneer hij daar aankomt voor het toelatingsexamen komt hij Anya tegen. Zij is een meisje uit India en ondanks dat ze elkaar nog nooit in het echt gezien hebben kent Peter haar al. Met zijn gave kan hij uit zijn lichaam treden en rondreizen. Anya heeft de gave om te weten of iemand de waarheid spreekt en is verrast dat Peter haar al eens eerder gezien heeft. Ze besluiten samen de toelatingstest te doen. En dan blijkt dat hun gebundelde krachten hen een krachtig koppel maakt.

Schrijfstijl
Thur Breukers heeft een prettige schrijfstijl en het is makkelijk om je in de jongeren in te leven. Dat er op de achterflap van het boek staat dat hij ooit dokter geweest is komt wel enigszins in zijn werk naar voren. Veel mysterieuze gebeurtenissen en de werkingen van de gaven worden uitgelegd en bijvoorbeeld gekoppeld aan breinactiviteit. Dit brengt wat wetenschappelijks in de fantasievolle wereld die een afspiegeling is van de onze.

Een School Zonder Magie
Door zijn wetenschappelijke en biologisch verklaringen weet Thur een fantasy te schrijven zonder tovenarij of magie. Want al kunnen de leerlingen zich teleporteren, hypnotiseren of zelfs naar parallelle werelden reizen, het is geen kwestie van tovenaarsstokjes of elfjespoeder. Dat geeft het boek meteen zijn charme en onderscheidt het van bijvoorbeeld boeken zoals Harry Potter. En toch weet het een Harry Potter gevoel met zich mee te brengen (en niet alleen omdat er een Lucius is meespeelt). Het gaat ook over vrienden met speciale talenten die elkaar ontmoeten op een bijzondere school en die tegen het kwaad moeten strijden.

De manier waarop de gaven beschreven zijn doet het afwijken van bijvoorbeeld De Bijzondere Kinderen van Mevrouw Peregrine. Dit verhaal is veel lichter qua toon en de gaven zijn veelal te linken aan wat wij kennen uit het paranormale.

Parallelle Werelden
Vriendschap en samenwerken zijn thema’s in het boek. En de karakters ontdekken en oefenen met hun talenten. Dit zorgt ook voor leuke verrassingen. Zo kunnen Anya en Peter wanneer ze samen werken naar parallelle werelden reizen waar ze hele nieuwe avonturen beleven.

Het is knap dat Thur dit allemaal in dit ene boek heeft weten te vatten en het is dan ook wachten of er een tweede deel zal komen.

Houd je van boeken over kinderen met bijzondere gaven, middelbare school boeken die net een tikkeltje fantasie bevatten, tijdreizen of paranormale gaven, dan zal je smullen van De Augurschool.

See More

The Christmas Spirit: A Paranormal Holiday Adventure – J. M. Phillippe

Excellent writing about the Christmas Spirit, literally. A delightful contemporary NA based on Dickens’ A Christmas Carol, full of funny references. A novel to enjoy for your next Christmas (or whenever you feel like reading a Christmassy story).

The Story
The opening scene teaches us a lot about the protagonist. Charlene Dickenson is a young woman who lives New York and who, one day in June, sees her ex while she is on her way to work. Having trouble to let go of the past, a troublesome relationship that ended a while ago and that had her visiting a therapist, she decides to follow him and see if he still walks and acts the same. She’s wise enough to call her friend about it all, because she knows that following him is not going to help her let go of the past. And now that the reader has discovered a lot of the things they need to know about Charlene, her fate takes a turn for the worst.

Charlene dies when an overdue Christmas tree is pushed out of the window. And due to her ‘holiday-related accident’ she finds herself in one of the most bizarre afterlives ever described. Trapped in a building that reminds her of her bodily form on earth, Charlene is told to let go of her earthly self. A hard task. She is to become a Christmas spirit. The choices are right out of the Dickens’ novel, either she becomes a spirit of Christmas past, Christmas present or one of the future. If she succeeds in becoming one of these, she can excel and be promoted to become a Trip, which is a spirit with all three versions at the same time, and work in the administration office. If she fails she will become a Marley, a chained spirit with no hope of ever being promoted to nobody-knows what is beyond their world.

Holiday Spirits
Imagine being dead. Imagine being an atheist. Imagine ending up being forced to be a ghost… for Christmas. Sounds fun? Charlene is confused. And possibly scared of the future prospects she encounters.

I am not sure what it is with the theme of dying and Christmas – Okay, I can guess – but having read Stairway to Heaven by Cheryle Williams not much earlier this year, I start to feel a theme here. And I actually like it. Whereas Stairway to Heaven was a pure romance à la Twilight in the afterlife, The Christmas Spirit has a completely different focus. There’s no heavy kissing or cuddling, but love is still an important theme. The love for your family and for your friends.

If anything it is a journey into the afterlife. Charlene is a character who grows as she experiences her new life as a spirit and tries to understand her new surroundings. But above all, it’s a novel about learning to let go of the past.

And yet, despite the heavy themes of death, saying goodbye or letting go, it has a light feeling to it. A joyful and warm Christmassy tone. Because this is also a novel about being different and being accepted. And in the end, of finding what one is looking for. The reader will not be disappointed.

Writing
There’s a certain charm to the way chapters are named after populair Christmas songs. It gives a tad of irony to the tale and helps to keep it light and humorous. So does the way language is deformed in this afterlife when one has become a spirit. Those of the past only speak in past tense, those in the future have a future version and to be frank, they can’t be understood that well because whatever they say is ahead of the other spirits.

J.M. Phillippe​’s writing is smooth, rich, contemporary and, because of that, very recognizable. Charlene’s experiences keep our eyes glued to the paper (or in my case, e-reader). By introducing her to this new world of the afterlife J.M. Phillippe​ is introducing us to it as well.

The descriptions of things happening in this afterlife are quite cinematically and I could perfectly imagine how they would look like on the screen. For instance, the presentation that flies by Charlene’s head made me feel uncomfortable too, making it easier to identify with her. I too felt the awkwardness of Charlene watching or talking to someone who is both young, middle-aged and old. I don’t want to give away more examples, but J.M. Phillippe​’s writing brings the text alive and brings you into the tale. And that is one of the many reasons why this book is a fun and thrillingly good read.

Last Christmas
It didn’t take long for me to identify with Charlene despite our completely different positions in life. Her confusion and her curiosity are recognizable. And with every discovery she makes new questions are raised. It’s an excellent tool by J.M. Phillippe​ that encourages us to keep reading, just to find out more. The entire book had me rooting for Charlene and wondering what would become of her. And rest assured, answers will gradually be given.

And if all the above isn’t enough to make you curious, there are plenty of literature references scattered throughout the tale that can make you giggle.  Plus, the other characters are all very interesting and accepting of each other. I also love the way Phillippe added a character whose gender is undetermined and who is described as a they.

Why you must read this book
I don’t often end with a paragraph with a title like this one, but I thoroughly enjoyed A Christmas Spirit and would definitely recommend it. Apart from having a good sense of humor and an interesting arch, this book manages to deliver that feel-good feeling you like to have around Christmas. You might already want to add it to your to-read list, ask it for your birthday, or buy it and preserve it for Christmas time next year. It won’t be too hard to get your hands on it. Both the e-book and the Paperback are available via Amazon.

[ 2018, Find the author’s website here or find her book on amazon here ]

See More

De Spooktoren – Keir Graff

Wanneer de tweeling Mal en Colm samen met hun moeder verhuizen naar Chicago komen ze in een oude luxe flat te wonen. Net zoals zoveel gebouwen in de stad heeft deze flat geen dertiende verdieping maar gaat de nummering van twaalf naar veertien. Iets met bijgeloof, horen ze. Maar dan blijkt er op een dag ineens een knop voor de dertiende verdieping te zitten. Een eigentijds verhaal over verhuizen, ontdekkingstochten, mysteries, omgaan met verlies, loslaten en een goede portie Minecraft.

Het Verhaal

De twaalfjarige tweelingbroers Mal en Colm lijken misschien uiterlijk op elkaar, maar ze hebben totaal andere interesses. Dat ze moeite hebben om goed met elkaar op te schieten kan ermee te maken hebben dat Mal goede cijfers haalt op school en daar graag over opschept, terwijl Colm meer moeite heeft en zich dom voelt vergeleken met zijn broer. Maar misschien is het groetere verschil tussen de twee wel de manier waarmee Mal goed lijkt te kunnen omgaan met de dood van hun vader. Colm heeft hier veel meer moeite mee en heeft niet alleen zijn vaders ouder horloge gehouden, maar ook zijn vaders telefoon, waar hij ’s nachts tegen praat in de hoop zijn vaders stem te horen.

Zowel Mal als  Colm zijn niet zo blij met de verhuizing. Hun nieuwe luxe appartement is Chicago  is ruim. Onmogelijk dat hun moeder dit kan betalen, zelfs met haar nieuwe baan. Ook staan er veel appartementen vrij in de flat die Brunhilde wordt genoemd. Ze ontmoeten de portieren van de flat, een oude dame die op de bovenste verdieping woont, en een meisje genaamd Tamika die lager woont. En aangezien het nog vakantie is wanneer ze in hun nieuwe huis komen besluiten de twee broers op onderzoek te gaan. Colm omdat hij niet kan stilzitten, Mal omdat hij bezig is de flat na te bouwen in Minecraft.

Maar ’s middags tussen één en twee is er ineens een extra knop in de lift. Die voor de dertiende verdieping. En die knop neemt ze mee naar een spooktoren. Waarom is die toren er? Hoe komt het dat iedereen die in Brunhilde gewoond heeft na zijn overlijden vast komt te zitten in deze spookflat? Waarom is de toegang tot de spookflat alleen open tussen één en twee? En nog belangrijker, waarom zien ze de nieuwe baas van hun moeder elke dag de spookflat bezoeken?

Schrijfstijl

Een heerlijk humoristisch geschreven boek met leuke grappen in de tekst, goede omschrijvingen van de karakters, en een goede opbouw. Keir blijft je verrassen, zelfs wanneer je denkt te weten wat er nou precies gaande is. En dat allemaal terwijl er ook serieuze en soms wat heftigere thema’s worden aangebroken. Het boek verveeld nergens en de karakters zijn zo levend (ja, ook de dode) dat het onmogelijk is om dit kleurrijke boek weg te leggen.

Als lezer volg je Colm, de meer negatieve en verdrietige broer van de tweeling. Hij mist zijn vader, is aan het begin vooral boos, snapt zijn broer niet en wordt ook nog eens jaloers als Tamika, hun nieuwe buurmeisje, langs komt en met zijn broer gaat praten in plaats van met hem. Hij houdt ervan om op Minecraft te gaan en zijn broers creaties te vernietigen en heeft weinig zin om zich goed te gedragen. Maar al snel weet Keir het verhaal zo te sturen dat Colms negatieve houding wordt uitgedaagd door de situaties waarin hij zich bevind. In plaats van Mals huizen af te breken in Minecraft stopt hij ze vol met kippen en hij leert steeds meer om zijn broer beter te begrijpen. En andersom. Ook Mal ontwikkeld zich in het verhaal en zo groeien de broers steeds meer naar elkaar toe.

Keirs verhaal zit vol karikaturen, duidelijke snoodaards, oude verwarde vrouwtjes en volwassenen die niet naar hun kinderen luisteren. Maar hij weet op een bijna Roald Dahl achtige wijze deze karakters vorm te geven zodat je als lezer je nooit verveeld. Want elk karakter heeft een eigen reden waarom hij of zij iets doet.

Thema’s
De Spooktoren is een spannende ontdekkingstocht door een mysterieus gebouw met een lange geschiedenis. Iedere ontdekking brengt een nieuwe vraag met zich mee en het avontuur dat de drie kinderen beleven maakt dat je het boek niet wilt wegleggen maar het verhaal wilt doorlezen.

Naast dat het een avontuur is met leuke moderne verwijzingen (ik spotte onder andere Zweinstein) zijn er een paar thema’s die extra aandacht krijgen. Zo is dit niet alleen een verhaal over verhuizen en ontdekken van een nieuwe omgeving, maar is het ook een verhaal over familie en verlies. Terwijl Com moeite heeft om te begrijpen hoe makkelijk zijn broer Mal over de dood van hun vader lijkt te zijn gekomen, en met een jaloers oog kijkt naar de thuissituatie van hun nieuwe vriendin Tamika, zijn er meer karakters die op hun eigen manier met het verlies van een dierbare bezig zijn. Vasthouden of laten gaan. Het is hét belangrijkste thema in het boek, en Keir weet het op een amusante, spannende en mooie manier te brengen waardoor het nergens te zwaar of te somber wordt. Colm groeit in het verhaal en leert dat Mal een manier heeft gevonden om door te gaan. Hij ziet ook wat er kan gebeuren wanneer je dit niet kan. En de avonturen in de spooktoren heven hem niet alleen zelfvertrouwen maar ook de steun die hij nodig had om te groeien als persoon.

Minecraft

De Spooktoren is een prachtig boek met zoveel aantrekkelijke elementen: zowel de thema’s als de schrijfstijl als de moderne tinten maken het een boek dat je niet makkelijk kan wegleggen. Het verhaal sluit goed aan bij de beleveniswereld van een jonge tiener, zowel in woord als in daad. En een extra focus op de invloed van Minecraft in dit verhaal. Heerlijk om te lezen over tieners die dit spel spelen en een flat aan het nabouwen zijn hierin. Een leuke hedendaagse invloed dat zo goed door het verhaal verwerkt zit dat je haast zin krijgt om het spel te spelen (ook als je dat nog niet deed).

De Spooktoren is een echte aanrader en met recht een van de leukste kinderboeken van 2018. Complimenten aan Esther Ottens voor haar prachtige vertaling. Voor ieder die van avontuur houdt, van mysterieus, ontdekkingen, niet-zo-enge-geesten, verlies, familie, vriendschappen, Roald Dahl en Neil Gaiman-achtige verhalen of simpelweg van Minecraft: dit boek moet je lezen.

See More

Star Wars: Laatste Kans – Daniel José Older

Altijd al willen weten wat er vooraf ging aan de 2018 film Solo: A Star Wars Story? In Laatste Kans volg je de avonturen van Han Solo wanneer hij samen met Lando de strijd aangaat tegen de crimineel Fyzen Gor.

Het Verhaal

Han Solo is inmiddels getrouwd met Prinses Leia. Terwijl zij zich nog altijd druk bezig houdt met de politiek probeert hij voor hun jonge zoontje Ben te zorgen. Totdat ineens Lando in het midden van de nacht voor hun deur staat. Een vijand vanuit hun verleden is terug: Fyzen Gor. Met zijn nieuwe uitvinding, een zender genaamd Phalanx, wil hij de robots tegen de mensen keren. Tijd dus voor actie! Han en Lando zullen samen op zoek moeten gaan naar Fyzen. Uiteraard met hulp van Chewbacca.

Heel wat Han en een beetje Lando.

Altijd al benieuwd geweest naar de avonturen van Han Solo en Lando Calrissian? In Star Wars: Laatste Kans gaan we terug in de tijd en volg je Han in zijn queeste om de verschrikkelijke crimineel Fyzen Gor te verslaan. Ook als je niet zo bekend bent met alle Star Wars werken dan is dit verhaal goed te volgen.

Vergeleken met de andere recent uitgebrachte Star Wars werken is Star Wars: Laatste Kans een stuk fijner geschreven. De zinnen zijn voller en het taalgebruik is rijker dan bijvoorbeeld het werk van Chuck Wendig (Aftermath). Ook zitten er veel meer bekende karakters uit het Star Wars universum in dit verhaal. Veel bekende gezichten en bekende handelingen, dat geeft een vetrouwd gevoel.

Het is verfrissend om zowel Han als Lando te volgen in een avontuur die zich tussen de films afspeelt. Daarmee heeft Daniel wel wat risico’s genomen. Zijn Lando doet goed denken aan de Lando uit de films, maar zijn Han is van een man van weinig woorden naar een mopperaar gegaan. Een beetje out of character vergeleken met de oude films, maar wellicht meer in toon met de nieuwe canon materialen die in de afgelopen paar jaar verschenen zijn. En niet gek als je bedenkt dat dit boek vlak voor de uitkomst van de Han Solo film geschreven is. Daarmee heeft Han ook in dit verhaal de meeste ‘screen tijd’ en had het karakter van Lando wel wat meer en vaker in het boek naar voren mogen komen.

Chronologische Wirwar

Gebeurtenissen uit het verleden hebben invloed op het heden, en dat laat Daniel zien. Zijn verhaal bestrijkt een periode van vijftien jaar. En dat is meteen ook een van de zwaktes van het verhaal. Hoofdstukken beginnen met een tijdsaanduiding die varieert van ‘ongeveer vijftien jaar geleden’ tot ‘nu’, maar deze hoofdstukken wisselen elkaar zo vaak af dat de plot af en toe wat lastig te volgen is.

Het verhaal is gebouwd op de meer recente canon. Zo is er een grotere rol weggelegd voor Sana Starros, de zogenaamde ex-vrouw van Han. Zij verscheen voor het eerst in de Star Wars comics in april 2015 en lijkt een steeds belangrijkere rol te spelen in de nieuwe Star Wars verhalen. Een nieuwe stoere vrouwelijke protagonist. Leuk dus!

Minder Han, Meer Lando

Twijfel je nog over welk boek je het beste uit de nieuwe Star Wars reeks kan lezen? Qua schrijfstijl leest Laatste Kans een stuk beter weg dan de kort gefragmenteerde zinnen van Aftermath. De karakters zijn herkenbaarder, hun avonturen vullen de onbekende leegte van tussen de films in en sluiten netjes aan bij de nieuwe Han Solo film. Lando is geloofwaardig en trouw aan de versie die we vanuit de films kennen. Han Solo komt helaas wat minder waarheidsgetrouw uit de verf, maar dat mag de pret niet drukken. Zonder de vele tijdswisselingen per hoofdstuk had dit boek nog lekkerder gelezen. Maar niettemin, een leuke toevoeging aan het Star Wars fandom.

Binnenkort volgt er een recensie van het boek Star Wars: The Last Jedi. En ook het tweede deel van Chuck Wendig’s Star Wars: Aftermath Levensschuld komt eraan. Nieuwsgierig?

See More

De Vier Kaboutertjes in de Winter- Marianne Busser & Ron Schröder

De Vier Kaboutertjes in de Winter bevat een handjevol verhalen over vier kaboutervriendjes. Maartje, Moontje, Joep en Johannes, twee meisjes en twee jongens, beleven avonturen in de sneeuw en dat alles in dichtvorm op rijm.

Dit boekje wordt aangeraden vanaf 4 jaar. Iets eerder kan ook, al zal het voor de jongste dreumesen meer een voorleesboek zijn om naar te luisteren dan om naar te kijken. Dit komt onder andere door de lengtes van de verhalen die variëren en voor de allerkleinsten (met een korte aandachtsspanne) zal de lengte soms nog iets te lang zijn. Sommige verhalen bestrijken vier pagina’s, andere slechts één, maar ieder verhaaltje is een uniek gedicht en avontuur op zich.

Illustraties
Wat meteen opvalt zijn de leuke illustraties door Hanneke de Jager. Een combinatie van tekeningen, knip en plak werk, echte besjes en nootjes, echte stofjes en draadjes. De afbeeldingen geven een lekker winters gevoel, de vogels zijn prachtig realistisch getekend en de kaboutertjes hebben ieder een identieke uitstraling.

En dan is er nog een leuke extra opdracht voor de lezers: op iedere pagina staat een gehaakt sneeuwmannetje afgebeeld. Hij heeft zich goed verstopt en de uitdaging is om hem te vinden.

DE VIER KLEINE KABOUTERTJES DIE HELPEN MET ELKAAR WANNEER ER SNEEUW GEVALLEN IS DE DIEREN, IEDER JAAR.

Verhalen
De verhaaltjes spelen allemaal af in de winter in het bos en in de sneeuw. Er worden sneeuwpoppen gemaakt, er wordt gesleed en geschaatst. In veel van de verhaaltjes staan dieren centraal. Zo is er een gedichtje over een bessenrestaurant voor de vogeltjes en helpen de kaboutertjes de dieren van het bos in hun zoektocht naar eten in de barre wintersneeuw. Een boekje vol natuur en vol dierenliefde.

Ben je nog op zoek naar een boekje over de winter voor jouw kleuter deze kerst? De Vier Kaboutertjes in de Winter is een heerlijk winterprentenboek met originele illustraties bij elk gedicht.

See More

De vriend van de koning – Rianne Lampers

Een kroniek met een Keltisch tintje. Geheel in de stijl van de oude Kelten beschrijft “De Vriend van de Koning” het levensverloop van Garth en de vriendschap die hij sluit met de koningszoon Llewellyn. Een prachtig verhaal met historie, fantasie en vriendschap.

Het Verhaal
Garth is een jongeman die op de vlucht is voor Druïden nadat hij ze verhinderd heeft een zwanger hert te offeren tijdens een ritueel. Het verhaal begint wanneer hij het eiland van de druïden is ontvlucht en aanspoelt op een strand. Hij is vervloekt, gedoemd om te worden opgejaagd totdat hij een vriendschap sluit met een koning of koningszoon. Op het strand wordt hij al gelijk gevonden door Llewellyn, de zoon van een koning. Een buitengewoon geluk! Garth grijpt gelijk zijn kans door Llewellyns vertrouwen te winnen en hem te vragen om zijn vriend te zijn. Al start de vriendschap als een manier voor Garth om aan zijn vloek te ontkomen, het ontwikkelt zich al snel tot meer.

Llewellyn en Garth
Llewellyn, de oudste zoon van de koning van Gwynedd, vindt een jonge gewonde man op het strand van de stad Caer’n ar-Môn en ziet gelijk dat deze jongen buitengewoon is. Nieuwsgierig naar diens eigenschappen, talenten, eventuele bezit van magie maar ook naar diens leven, besluit hij om hem in bescherming te nemen. Llewellyn en Garth hebben zo beiden hun redenen om elkaar en elkaars leven te willen ontdekken. Rianne beschrijft zo op mooie wijze het verloop van de levens van beide jongens om met een emotioneel en afgerond einde het verhaal af te sluiten. Ik wou dat ik hier meer kon vertellen over wat de twee heren drijft, maar dan zou ik wellicht al teveel weggeven. Rianne laat meerdere vragen opborrelen maar weet die in haar boek ook te beantwoorden.

En door deze opbouw is het verhaal te classificeren als een Bildungsroman. De groei van Garth zowel fysiek als mentaal staat centraal. Zo is er de vraag of Garth net zo is als de Druïden die hem verbannen hebben, en of hij dit aan zichzelf zou willen toegeven. Zijn buitengewone talenten en ongebruikelijke gewoontes leveren hem de titel van tovenaar op. En ondertussen speelt de vraag of Llewellyn zijn rol als koning zal kunnen vervullen. Wat doen deze veranderingen met de twee hoofdpersonages en hoe beïnvloedt het hun vriendschap? Een verhaal met liefde, jaloezie, begrip en onbegrip.

Schrijfstijl
Rianne heeft een heerlijke schrijfwijze met een ruime woordenschat. Ze beschrijft Goden, gebruiken, traditionele gewoontes, mythes en legenden, zonder dat het teveel afleidt van de hoofdplot. Haar verhaal is als een kroniek, een opeenvolging van gebeurtenissen in het leven van Garth. Feiten en gebeurtenissen uit het verleden worden veelal verteld door karakters in het verhaal en daarmee doet het denken aan de verhalenvertellers, perfect voor de historische setting waarin het verhaal zich afspeelt. Verhaalstijl, vertelwijze en de beschreven avonturen passen daardoor goed bij elkaar en dat maakt dit boek tot een echte aanrader.

Dus, houd je van Keltische invloeden? Van druïden en historie? Verhalen over vriendschap? Ben je geïnteresseerd in wat mensen drijft?  Dan is dit een leuk cadeautje voor onder je kerstboom. Ook leuk voor liefhebbers van de Grijze Jager.

[ Koop het boek hier: De Vriend van de Koning, Rianne Lampers, Celtica Publishing, 2013, of op een van de velen evenementen waar je Celtica Publishing zal kunnen aantreffen. ]

See More

Star Wars: Aftermath – Chuck Wendig

Een trilogie voorafgaand aan The Force Awakens. Een leuke serie voor Star Wars fans, geschreven door een fervent twitteraar. Korte zinnen. Veel fragmenten. Vertaalfouten. Niet ieder zijn ding. Iets met een populair fandom. Ik schrijf.

De oorlog is nog niet voorbij
Welkom bij een van de moeilijkste recensies die ik ooit heb mogen schrijven. Het gebeurt niet vaak dat ik zelf zo’n moeite heb om een verhaal te lezen, laat staan van een fandom waar ik dacht redelijk goed in te zitten. Star Wars: Aftermath is een verhaal met potentie, leuke ideeën, een mooie visie op personages die altijd al meer achtergrond verdienden, zoals Admiraal Ackbar en Wedge Antilles. Maar uit alle gepubliceerde Star Wars boeken die ik heb gelezen is het ook één van de lastigste om in te komen. Een combinatie van oorzaken liggen hieraan ten grondslag.

Het verhaal

Voordat ik daarover verder ga, eerst iets over het verhaal. Dit speelt zich af tussen Return of the Jedi en The Force Awakens en focust zich vooral op de politieke ontwikkelingen nadat Luke, Han en Leia de overwinning hebben behaald. Het verhaal start op Coruscant waar een menigte het beeld van Palpatine omver haalt. Helaas lijkt de strijd nog niet te zijn gestreden en is vrede nog ver weg. Hoe herstel je namelijk de orde in een universum vol chaos? En wie wordt de nieuwe machthebbende partij?

Dit zijn interessante uitgangspunten voor dit verhaal door Chuck Wendig. Er zit veel achtergrondinformatie in over de wereld van Star Wars dat het extra diepte geeft, zoals politieke machten, de technologie en topografie. En naast enkele personages die we eerder in de films al eens tegenkwamen volg je ook onbekende, nieuwe personages. Tot zover is het positief, het verhaal an sich is interessant en spreekt voldoende tot de verbeelding.

Taalgebruik
Chuck Wendig is naast auteur van romans ook actief (geweest) in de game industrie, schreef scripts voor films en maakte verhalen voor comicbooks. Daarnaast is hij ook een fervent twitteraar. En dat blijkt. Zijn zinnen zijn kort. Krachtig. Emotioneel goed. En veel zoals dit. Alsof je op Twitter korte zinnen leest. Fragmenten. En zo zou het moeten zijn. Niet te moeilijk. Gewoon simpel. Dat is al moeilijk genoeg.

Vat je hem? Ik ben na de eerste pagina’s al moe. Zo begint er een hoofdstuk letterlijk met de zin “Ze lopen.” Aangekomen bij hoofdstuk 23 heb je de volgende hoofdstukopeningen overleefd:
“Een rustige ochtend in Myrra.”
“Jas rukt de deur open.”
“Nachtmerrie.”
“Iets aparts, om ouder te zijn.”
“Een wazig beeld.”

“Een wazig beeld” werd gevolgd door de volgende zin op een nieuwe regel: “Een geluid: Flap, flap, flap.” Bedenk dat dit dus de toon is van het gehele boek, 445 pagina’s lang. Iets dat wellicht beter werkt in de oorspronkelijke taal, maar in deze vertaling kwam het mij niet lekker over. Daar komt nog bij dat de vertaling af en toe wat te wensen overlaat. Soms zijn woorden weggevallen, “Met smekende ogen kijkt zijn vader aan.” (blz.17), of leestekens vergeten. Bij een verder vlot lezend verhaal zijn dat dingen waar je gemakkelijk overheen leest, maar in deze structuur lijken ze nog eens extra benadrukt te worden.

Conclusie
Een boek dat zoveel meer had kunnen bereiken wanneer de teksten meer uitgeschreven waren. Dat de scenario’s weer bij vader en zoon relaties liggen en alle bekende Star Wars Clichés, dat is niet eens een probleem. Dat is iets dat we in dit fandom wel gewend zijn. Vanwege de populariteit van het fandom zullen er genoeg mensen zijn die boek en de vervolgen erop in hun collectie erbij willen zetten. En wellicht dat de Engelse versie veel beter wegleest. Maar zoals het nu is zou ik de Star Wars fans eerder het boek “Star Wars: Laatste kans” van Daniel José Older willen aanraden. Een avontuur over Han en Lando waarvan binnenkort de recensie zal verschijnen.

See More

Een Spookje in De Klas – Ma Bu

Een bijzonder verhaal verteld uit het oogpunt van een kind. Een prentenboekje over anders zijn, aantrekkelijk voor kinderen maar wel eentje met een paar culturele aspecten die het verhaal voor de Westerse lezers chaotisch maakt.

Het Verhaal
Dit 24 pagina’s tellende prentenboek gaat over het verwelkomen van een nieuwe leerling in de kleuterklas. Verteld uit één van de kleuters, al is het onduidelijk welke, volgen wij de eerste dag van spookje. Spookje is anders, en dat is dan ook een groot thema van het boek. Niet alleen ziet spookje er anders uit, hij kan ook andere dingen dan de kinderen. En dat maakt hem eigenlijk wel heel leuk. Maar net als alle andere kinderen kan hij zijn mama missen en haar stevig knuffelen wanneer ze hem aan het einde van de dag weer op komt halen.

Tekenstijl
De tekeningen zijn een combinatie van krijt en knip en plak tekeningen op witte achtergrond. Aantrekkelijk voor het kinderoog en een terechte winnaar van de Key Colours Competition van China in 2017.

De tekenaar heeft verder wat leuke details verwerkt in het verhaal. Zo kwam ik er pas na een paar keer te hebben voorgelezen hieruit erachter dat het slakje óók een klasgenootje blijkt te zijn. Leuk dus voor de extra oplettende kinderen.

Verwarrend
Mijn zoontje komt aanlopen met dit boek, al is hij volgens de leeftijdsindicatie van 4 jaar nog te jong. Hij vind het duidelijk een interessant verhaal. Toch zijn wij iets minder enthousiast. Zowel ik als de beiden oma’s zijn niet gelijk fan van dit verhaal. En hoe komt dat?

De vertelstijl. Het verhaal gaat van de hak op de tak. Ik begrijp dat dit vanuit een jong kinderoogpunt aan de lezer gepresenteerd wordt, maar echt lekker leest het niet. Zo zijn er pagina’s waarbij ik de neiging moet onderdrukken om als een bezetene “Wow, hahahahahahahahahahahaha” te doen. “Ik wil als eerste op school zijn. Ik wil ook als eerste zijn. Ik ook. Ik ook.” Ik geloof dat ik nu een groot deel van het verhaal heb weggegeven.

Rare vertaling? Er zitten nu eenmaal best veel elementen in het boek die niet goed te vertalen zijn. Zo was ik verbaasd dat de kinderen een middagdutje doen in de kleuterklas. Gebeurd dat hier ergens nog in Nederland? Misschien wel, maar het viel mij gelijk op. Nu is dat iets dat in het vertalen van de tekst zelf had kunnen worden aangepast, maar veel elementen zitten juist ook in het beeld.

Cultuurverschillen. De kinderen gaan vliegeren in hun pauze. Doen kinderen dat in ons land in de pauze? Niemand die ik hierover sprak vond dat een normale activiteit. Toch staat het in bijna alle kinderboekjes die ik heb liggen, dus vooruit. En afgezien van dat je aan de tekenstijl al kan zien dat dit een verhaal met Aziatische oorsprong is, is misschien het meest verwarrende wat er gebeurd tijdens het middag dutje.

De Apenkoning. Spookje is stilletjes aan het huilen onder zijn dekentje. Ik sla de pagina om en de volgende tekst is. “Opeens roept een jongetje: ‘Kijk! Daar komt de Apenkoning!’ Inderdaad, de Apenkoning  staat op een wolk en zweeft heen en weer voor het raam.”  Wat is dit? Wat gebeurd er? Wie is die apenkoning? Waarom is het een vliegende reus? En waarom komt hij alleen voor spookje? Het lijkt algemene kennis, maar meer dan de helft van de voorlezers die ik geïnstrueerd heb om het verhaal eens voor te lezen aan een kind (ook omdat ik het zo verwarrend vond dat ik niet wist wat ik ervan kon schrijven), haakt op dit stuk af. “Wat is dit?” Vragen ze aan mij. Ze keuren het verhaal af. Omdat het anders is?

Huilen. En dan het laatste waarom ik niet zo sta te springen van dit verhaal. Spookje is vooral verdrietig. Hij huilt veel. En dus huilen de kindjes die ik voorlees mee. Niet dat ze ‘echt’ huilen. Ze doen spookje na. Maar daar word ik niet vrolijk van.

Té anders?
Een boekje over anders zijn, dat zo anders is van de cultuur die in ons land heerst, dat de volwassenen die het lezen meteen mooi geconfronteerd worden met wat het is om anders te zijn. Ze keuren het boek af! Dat terwijl de kinderen het wel een oké boek vinden. Hoe kan dat? Kunnen wij hier zelf ook nog een les uit trekken?

“Spookje begint opnieuw hard te huilen.”

Maar omdat dit om een prentenboek gaat en we afhankelijk zijn van degene die gaat voorlezen, wil ik zeggen: een leuk boekje voor de kinderen, maar overweeg voor jezelf of je van dit verhaal kan genieten als je het keer op keer moet voorlezen.

Dus, struikel je niet over het hak op de tak verhaal, de reusachtige op een wolk vliegende Apenkoning, het voortdurende gehuil van spookje, dat spookje alleen maar leuk wordt gevonden omdat hij kan vliegen om de vlieger uit de boom te halen maar ook zijn armen kan verlengen dat iedereen erop kan zitten (dus waarom verlengde hij zijn armen niet ook om de vlieger uit de boom te halen?)…. Dan is dit echt wel een leuk boekje. Dat het anders is dan de meeste prentenboeken, dat staat sowieso vast.

See More

Stairway to Heaven – Cheryle Williams

A young rising teenage star gets trampled to death during the recordings of what could have been her breakthrough performance. But as if dying had been the only thing that had gone wrong to her that day, her angel forgets to pick her up to bring her to heaven. And everything that happens afterwards is the set-up for one great romance between angels. A story recommended for readers who enjoyed stories like Twilight, and a good read for Christmas.

The Story

Sixteen year old Minx Reston dies during the recording of a Christmas show. She sees her own body as her new self is detached from her old earthly one. But nothing much happens after that. She decides to explore her surroundings and her new form – yep, that weird elf costume is still there – until she stumbles upon clouds which she cannot pass. Trapped, she encounters a creature of shadows who becomes her friend. But when she threatens to disintegrate, he sacrifices himself for her, giving her extra time to call for the creature’s boss; an angel named Reid. Only, female angels should be picked up by female angels. They have broken a rule.

Writing

Cheryle’s style of writing is quick, modern and delicious in its descriptions. Yes, there are some points for improvement. Cheryle is sometimes repetitive, unnecessarily describing in slightly different words the thoughts or deeds of a character. We already know now! She already made up her mind about his gender! But these are all little issues that don’t take away the pace or the urge to read onward. Her writing is fitting for the audience she is aiming for, and the novel fits in nicely in the Young Adult category. The characters are teenagers of the ages of sixteen and seventeen and they are struggling with their feelings in a way that their actions are often hormone driven. Recognizable for readers of that age.

At the same time, her story shows to be very American in her writing and in the thoughts and actions of her characters. Which is delicious for most readers to read, but something to keep in mind as a European reader. The protagonist, Minx, is a populair high-school girl. She’s already making a career. At the same time, she is not innocent of mind, despite being sometimes described as looking that way. Her thoughts are the typical mean girl type: the extras on set are annoying so I will have to feign kindness t get them to shut up, this man feels like a jock so he must be yummy, the female angel is saying something I don’t like so she must be jealous. They are straight out of the mind of a sixteen year old, but one from an American cultural background. I am pointing this out as it is no problem, but might not be everyone’s cup of tea. If you expect a meek heroine who is full of love for her surroundings just because you’re reading about an angel, think again.

Bloody Mess

Before I continue I need to add this small note. The book does contain some very explicit descriptions of gore, notably when Minx is being trampled and her brains pop out. Although this scene doesn’t compromise the light overal tone of the tale. But it is something that needs to be mentioned.

Guilty Pleasure

But this story isn’t about good angels alone. Cheryle shows a version of the afterlife that is quite constricted. Genders are kept separated and angels have to be schooled. They are divided into orders, ( orders that struggle for popularity and to get the most interesting angels to join them), and they can make mistakes. This afterlife isn’t perfect and to a teenager (or even an adult) quite frightening in a way. But luckily we follow a headstrong heroine who has fallen in love and is determined not to let her crush get out of sight, even if it means breaking some of the angelic traditions up here.

Does it bring the Twilight feeling? It most certainly does. It’s a proper problematic romance between two teenagers who are determined to be together forever. I’ve read this book with these expectations, and it delivers. The heroine is not the ideal character I would have loved to see in a tale like this, and the writing is sometimes repetitive, but I could not help but enjoy it and read further. Therefore, I would consider this book a guilty pleasure and as a debut a success for Cheryle.

Christmas Angels

So, are you still looking for a book to read this Christmas? If you’re one for teenage romance and angels, then give this book a go. The language is modern, fast-paced, the heroes are pining and the construction of heaven is different than I have read before. This might just be what you need for Christmas.

See More

Nightflyers en andere verhalen – George R.R.Martin

Op reis naar de buitenste grenzen van het bekende universum, een speurtocht naar het onbekende vol technologie en de duisterheid van ons eigen menselijke brein. In deze verhalenbundel zijn zes verhalen verzameld van George R.R. Martin, beter bekend vanwege zijn A Song of Ice and Fire reeks (a.k.a. A Game of Thrones). Een vermakelijk boek van gedateerde scifi fantasy verhalen met een randje horror.

Verhalen
Trots vermeld de cover dat Nightflyers nu ook op Netflix te zien is. Een spannende, duistere serie in de trend die we gewend zijn geraakt van de meester na Games of Thrones. Nog steeds met veel fantasie, maar dit keer met een nadruk op ruimteschepen en aliens. Nightflyers is een science fictie werk die de lezer kippenvel zal geven.

De bundel bevat zes kortere werken waarin zowel wetenschappers als soldaten als protagonist fungeren. Niet alles voelt aan als scifi, sommige verhalen hebben een meer historisch tintje. En zo zal “Weekend in een oorlogzone” vooral de gamers onder ons kunnen aanspreken door de prachtige parallel die gelegd wordt en de visie van de protagonist die steeds meer verwrongen raakt.

Vertaling
Wat deze verhalen dus gemeen hebben is de bekende duistere toon van George’s verhalen. Een toon die sterk in alle verhalen doorklinkt. De vertaling door Eisso Post leest makkelijk weg waardoor de verhalen in een oogwenk gelezen zijn. Een geschikt boek dus om mee te nemen op reis of in bad, en om in etappes of even tussendoor weg te kunnen lezen.

De verhalen zijn goed opgebouwd, hebben een beginpunt waarin de situatie geschetst wordt en een eindpunt waarin het hoofdpersonage veelal tot een conclusie komt over zichzelf of over de keuzes in zijn leven. Qua schrijfstijl dus een fijn boek om te lezen.

De titel van het boek “Nightflyers” is voor het verhaal zelf wel naar het Nederlands vertaald als “Nachtvliegers” terwijl het volgende verhaal gewoon “override” is gebleven in de vertaling. Een mixje dus van Nederlands en Engels waaraan je kan zien dat de vertaling modern en recent is. De verhalen zelf stammen echter uit de jaren zeventig en dat is te merken in de thematiek, het gebruik van technologie en de fantasie daaromheen, maar ook in gepresenteerde feiten en de vergelijkingen die de karakters in het boek trekken tussen de situaties waarmee ze geconfronteerd worden en kennis die ze hebben uit het verleden. Een ras dat vrijwillig zelfmoord pleegt, dat is zoals lemmings die zich over een klif werken – een bekende trope vanuit eind jaren 50, begin jaren zestig, dat inmiddels wijd en zijd bekend staat als nep. En zo zijn er meer inmiddels ontkrachtte feiten en weetjes die rond de jaren 70 nog groot en als algemene kennis beschouwd werden. Leuk dus om terug te herkennen en deze te spotten.

De stijl van Martin’s verhalen doet denken aan velen andere scifi schrijvers vanuit dezelfde tijdsperiode. Zijn verhalen zijn leuk doordacht en tonen inderdaad zwaktes en gebreken van de mens. Zoek je nog een paar korte verhalen in dit genre, dan is dit een boek die je zal plezieren. Ook voor iedere Martin fan een must-read, al is het maar om de verschillen en overeenkomsten met zijn andere werken te zien, en voor de serie kijkers van Nightflyers uiteraard een must-have.

See More